HEDİYE

Hediye almak nasıl bir duygu sizce?
Hediye sınırlandırılabilir mi insanın zihninde? Hayatımızın ne kadar kısmını kaplıyor? İnsana verilen hediye sadece parayla mı ölçülür? Asıl hediye sevdiklerimiz değil midir hayatta?

Doğum günleri,yıl dönümler,aydönümleri,yılbaşılar gibi bir çok sebeple hediyeler alınır.Ya bir hırka ya bir kazak ya da bir oyuncak kimi zaman.Asıl bu olmamalı sevgimizi anlatmak için diye düşünürdüm hep.Özellikle sevdiğimiz için uğraşmalıyız saatlerce.Peki buna kim cesaret edebilir?Saatlerce hediye almak için gezmeyi kastetmiyorum,hazırlamak için gecelerce uykusuz kalan var mı aranızda?Ben öyle birini tanıyorum ki bütün zihnimdeki düşüncüleri yıkan, Yıllarca kalıplaşan bilgileri altüst eden.İnsanın sevdiğine ne yapması gerektiğini onun için nasıl uğraşması gerektiğini öğretti bana.Öyle birini tanıdım ki, aslında kendisi hediye olan bu hayatta neler yapılabileceğini gösteren biri.Sıradışı olan bu hikayeyi sizinle de paylaşmak istedim.İleride Sıradışı Yaşam becerileri seminerinde anlatılacak bir hikayeden bahsediyorum size.

Birbirlerini çok seven bir çift vardır.Aradan geçen yıllara meydan okuyan çift sıra dışı olarak hayatlarını yaşarlar.Erkek sevdiği kız için bir hediye hazırlamak ister.Ama öyle bir hediye ki dünyada daha önce bir benzeri olmayan.Tam bir sene hazırlanır bunun için.Tam bir yıl büyük gün için çalışır.Kız sevdiğine o kadar bağlıdır ki ondan hediye falan istemez onun varlığı yeter diye düşünür.Ama vakit gelir, erkek bütün bir gece ayakta kalarak hediyeyi son haline getirir.Uykusuz kalmak önemini yitirir onun gözünde.Kızın bir şeyden haberi yoktur tabi.Büyük gün geldiğinde bir demet çiçekle verir kıymetli hediyeyi kıza.Kız paketi açtığında ağzı bir karış açık kalır.Sanki uyuşmuş gibi yarım saat bir şey diyemez.Ve birden ağlamaya başlar hem de hıçkıra hıçkıra…Çünkü paketin içinden kız için yapılmış bir dergi vardır.Her sayfasında kızı anlatan,bir senedir yaptıklarını ve düşündüklerini yazmıştır erkek.O güne kadar yaptıkları işleri, resimleri tarihleri ile beraber kaydetmiş.Ve tek baskı halinde bir dergi verir kıza.Kız tek tek sayfaları defalarca okur ve ‘Hepsi benim için mi?’ diye mutluluktan çıldırır.
Kız mutluluktan bütün gece ağlar…Allaha sabaha kadar şükreder bu mutluluk için.
‘Hikayenin kahramanı eğer okursa bu yazıyı
ona sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum’
Laedris

Hayatta en büyük hediyeniz sevdikleriniz olsun...